De jurk van Chantal wil maar niet dicht. Hoe hard ze ook trekt aan de rits, het ding geeft geen millimeter mee en lijkt haar zelfs een beetje uit te lachen. Ze probeert het nog eens voor de spiegel, draait haar schouders, haalt diep adem en trekt haar buik in, maar niets helpt. Het metaal blijft koppig op dezelfde plek steken, alsof het besloten heeft dat dit het eindpunt is. Met gefronste wenkbrauwen bekijkt ze zichzelf van opzij, dan van achteren, dan weer recht van voren, op zoek naar een houding waarin het misschien wél lukt. Ze wiebelt, draait, tilt haar armen op en laat ze weer zakken. Ondertussen tikt de tijd door en groeit de spanning in de kamer. Zo kan ze natuurlijk niet aankomen op het feest van vanavond, waar iedereen er op zijn best uit zal zien en waar foto’s worden gemaakt die nog jaren rondgaan in groepsapps. Even zakt de moed haar in de schoenen en denkt ze dat de hele avond in het water valt. Ze ziet zichzelf al thuis op de bank, met een glas fris en een matige film die ze halverwege uitzet. Maar opgeven past niet bij haar, en al snel verandert de frustratie in vastberadenheid: dit probleem gaat opgelost worden, hoe dan ook.
Er wordt daarom meteen druk overlegd en koortsachtig gezocht naar een oplossing, met openstaande kastdeuren, verspreide hangers en stapels kleding op bed als resultaat. Binnen de kortste keren wordt er een nieuwe jurk voor haar geregeld, eentje die niet alleen perfect past maar ook veel beter bij haar uitstraling aansluit dan de vorige. De stof valt soepel langs haar lichaam, glanst subtiel in het licht en beweegt elegant mee bij elke stap die ze zet, alsof hij speciaal voor haar gemaakt is. Het model is stijlvol met een speelse twist, precies genoeg om op te vallen zonder te overdrijven. Chantal glimlacht breed wanneer ze zichzelf opnieuw in de spiegel bekijkt en een langzaam rondje draait, nieuwsgierig naar hoe de jurk vanuit elke hoek oogt. Ze voelt haar zelfvertrouwen terugstromen en merkt hoe haar houding vanzelf rechter wordt, haar blik levendiger. De twijfel van net maakt plaats voor plezier en voorpret. Ze lacht, schudt haar hoofd om het eerdere gedoe en pakt haar accessoires erbij. En eerlijk gezegd… met zo’n jurk voelt alles al compleet genoeg op zichzelf. Toch?
