Dus de grote broer van Gregor “The Mountain” Clegane uit de serie *Game of Thrones* staat ergens aan de deur zijn werk als uitsmijter te doen, een kolossale verschijning die eerder lijkt op een standbeeld dan op een mens van vlees en bloed. Zijn armen hangen zwaar langs zijn zij, alsof ze elk moment een eigen wil kunnen ontwikkelen, en zijn nek lijkt rechtstreeks uit zijn schouders te groeien. Elke beweging die hij maakt is minimaal, bijna lui, maar verraadt tegelijkertijd een constante alertheid. Hij hoeft niets te zeggen om autoriteit uit te stralen; zijn aanwezigheid alleen al is genoeg om de meeste mensen vanzelf iets rechter te laten lopen en zachter te laten praten. De koude avondlucht lijkt rondom hem stiller te worden, alsof zelfs de wind geen ruzie met hem wil. Voor hem staat een iets kleinere variant mens, een figuur die in normale omstandigheden misschien nog best zelfverzekerd oogt, maar die hier en nu vooral klein afsteekt tegen dit menselijke bolwerk. Aan zijn rood aangelopen gezicht, zijn iets te brede glimlach en zijn ongecoördineerde bewegingen is meteen duidelijk dat hij al een paar glaasjes op heeft, misschien zelfs net iets te veel.
Die kleine dude zit door zijn drankjes vol bravoure, een overdreven zelfvertrouwen dat niet in verhouding staat tot zijn fysieke realiteit, en dat is meestal een slechte combinatie. Hij praat te hard, lacht om zijn eigen opmerkingen en lijkt compleet blind voor signalen die zelfs een kind zou begrijpen. Elke waarschuwing glijdt van hem af, verdampt in de alcoholnevel die zijn denken heeft overgenomen. Hij zwaait met zijn handen, komt steeds iets te dichtbij en denkt blijkbaar dat lef gelijkstaat aan onkwetsbaarheid. Omstanders kijken elkaar veelbetekenend aan; sommigen doen een stapje achteruit, anderen houden hun telefoon al half paraat, want dit soort situaties eindigt zelden subtiel. De spanning hangt dik in de lucht, als een elastiek dat te ver is uitgerekt. En zo bleek dan ook. Zonder zichtbare woede, zonder theatrale aankondiging volgt er een pracht van een vlakke handklap, zuiver en genadeloos, die niet alleen het gezicht maar ook de illusies van de kleine dude in één klap reset.
