Momfluencers: ze posten perfecte ontbijtjes op perfect gedekte tafels, perfect geklede kinderen met kruimelloze wangen en perfecte levens die toevallig altijd precies in het juiste gouden uur plaatsvinden. Alles is zogenaamd rauw en echt, behalve de belichting, de timing, de zorgvuldig georkestreerde chaos en de affiliate-link onder de post die fluistert: koop dit en je leven wordt ook zo. Wat ooit begon als “kijk, zo doen wij het thuis” is verworden tot een strak geoliede contentfabriek, waar elk snottebelletje, elke driftbui en elke groeisprong wordt omgezet in bereik, likes en euro’s. Het kind is geen kind meer, maar een format; opvoeding geen proces, maar een marketingstrategie met vaste rubrieken, vaste hashtags en vaste samenwerkingen. Privacy is een bijzaak, consent een voetnoot, zolang de views blijven binnenstromen en het algoritme tevreden knikt. Het gezin fungeert als decor, de keuken als studio, de kinderstoel als podium. Uitmelken die handel voordat ze te groot zijn om nog schattig te zijn, want zodra de melktandjes eruit zijn en de mening erin komt, stort het verdienmodel als een kaartenhuis in en blijft er vooral een archief vol posts over waar niemand meer verantwoordelijkheid voor wil nemen.
Zo ongeveer werkt de gemiddelde momfluencer, al zijn er altijd uitzonderingen die het net even anders aanpakken of in elk geval anders framen. Neem momfluencer Kat Pesch, die de aandacht liever niet deelt en vooral zelf het stralende middelpunt wil zijn. Een dikke Instagram, een dikke TikTok en natuurlijk een OnlyFans, want ook hier moet de schoorsteen roken en het merk gevoed worden. Moederschap is aanwezig als decorstuk, niet als hoofdrol, en het kind figureert wanneer dat goed uitkomt voor het verhaal, het algoritme of de portemonnee. Dat een minderjarige daarin wordt meegetrokken, lijkt geen bezwaar; het past immers in het plaatje en levert clicks op. Alles kan, blijkbaar, zolang het engagement oplevert en de grens vaag genoeg blijft om niet hardop benoemd te hoeven worden. Om het tastbaar te maken volstaat één voorbeeld, zo’n moment waarop de boodschap luid en duidelijk is: vervangbaar, inwisselbaar, content eerst. Een achteloze grap, een scherpe quote, een clipje dat viraal moet—en plots begrijp je precies hoe dun de scheidslijn is tussen opvoeden en exploiteren, en hoe makkelijk die wordt overschreden.
