Deze jongedame probeert, na een heftig nachtje vol drank, muziek en misschien iets te veel spontane beslissingen, zo snel mogelijk weg te komen. Haar hoofd bonst, haar make-up zit half uitgesmeerd en de hakken die gisteravond nog een goed idee leken, voelen nu als martelwerktuigen. Ze wil maar één ding: naar huis, onder de douche, en even in stilte nadenken over haar avontuurtje met hoogstwaarschijnlijk een volslagen onbekende.
Ze werpt nog een snelle blik om zich heen, hopend dat niemand haar ziet terwijl ze haastig richting haar auto loopt. Het is precies dat ongemakkelijke moment waarop je het liefst onzichtbaar zou willen zijn. Maar zoals dat meestal gaat, werkt het universum niet mee. Net wanneer ze denkt veilig te zijn en haar hand naar de autosleutel reikt, gaat het mis. Misschien struikelt ze, misschien laat ze iets vallen maar in elk geval trekt ze precies de aandacht die ze zó graag had willen vermijden. En daar staat ze dan: betrapt, vermoeid, en met een flinke dosis zelfspot over hoe haar “snel vertrek” toch weer allesbehalve soepel verloopt.
