Het is alweer zover: we bevinden ons in de laatste fase van het jaar. De dagen worden merkbaar korter, het buiten wordt sneller donker en de agenda’s raken steeds voller met afspraken, deadlines en verplichtingen. Overal om ons heen worden we herinnerd aan het naderende einde van december: in etalages, op radio en televisie en in gesprekken met collega’s en bekenden. Het is een periode waarin we bijna automatisch de balans opmaken en terugkijken op wat het afgelopen jaar ons heeft gebracht. We denken aan successen waar we trots op zijn, teleurstellingen die zijn blijven hangen, mooie momenten die we willen vasthouden en kansen die we misschien hebben laten liggen. Toch staat deze tijd niet alleen in het teken van reflectie en afronding. Voordat we definitief afscheid nemen van het jaar, breken eerst de kerstdagen aan: dagen waarin we samenkomen met familie en vrienden, waarin tradities opnieuw tot leven komen en waarin we proberen de hectiek van alledag even los te laten. We delen maaltijden, verhalen en herinneringen, maken tijd voor elkaar en zoeken, bewust of onbewust, naar warmte, verbinding en betekenis in het samenzijn.
In dit stukje cabaret neemt Philippe ons mee in zijn geheel eigen interpretatie van het kerstverhaal en alles wat daarbij hoort. Met humor, herkenbare situaties en een scherp oog voor detail legt hij bloot hoe wij ons gedragen tijdens de kerstdagen en in de overgang naar het nieuwe jaar. Hij speelt op geestige wijze in op onze goede voornemens, onze tijdelijke vriendelijkheid en de soms onuitgesproken verwachtingen die we van onszelf en van anderen hebben in deze periode. Tegelijkertijd weet hij op luchtige maar treffende wijze de tegenstrijdigheden en hypocrisie bloot te leggen die juist rond kerst zo zichtbaar worden. Door het publiek niet alleen te laten lachen, maar ook subtiel aan het denken te zetten, nodigt Philippe ons uit om met een andere blik te kijken naar onze gewoontes, ons gedrag en de rol die kerst en de jaarwisseling spelen in hoe wij onszelf en elkaar zien.
