Het is en blijft een behoorlijk indrukwekkende attractie, die zogenaamde SlingShot. Voor de één is het de ultieme manier om de adrenaline eens flink door het lichaam te laten gieren, terwijl een ander al zenuwachtig wordt bij het idee dat je jezelf vrijwillig in een constructie laat vastzetten om vervolgens met een enorme snelheid de lucht in te worden gekatapulteerd. Toch zijn er ieder jaar weer genoeg mensen die denken: ach, waarom ook niet? En zo beland je dus ineens op een stoeltje, word je stevig vastgezet en krijg je een paar seconden de tijd om jezelf af te vragen of je eigenlijk wel goed hebt nagedacht over de keuze die je zojuist hebt gemaakt. Dat is een dame genaamd Jessica blijkbaar ook overkomen. Zij leek in ieder geval klaar voor een ritje en stapte zonder al te veel problemen in de attractie. Op zo’n moment is er natuurlijk nog niets aan de hand. Je zit lekker rustig, kunt misschien nog even lachen naar de camera en hebt waarschijnlijk het idee dat het allemaal wel mee zal vallen. Maar dan begint de spanning langzaam op te bouwen en weet je dat het moment waarop de SlingShot daadwerkelijk wordt afgeschoten steeds dichterbij komt. En precies daar verandert een ontspannen uitje ineens in een korte, maar zeer intensieve ontmoeting met de zwaartekracht. Een paar seconden later ben je niet meer bezig met een mooie foto of een stoere houding, maar vooral met de vraag waar je gezicht gebleven is en waarom alles om je heen ineens zo snel beweegt. Dat levert natuurlijk prachtige beelden op, want op het moment dat de attractie zijn werk doet, verdwijnen de zorgvuldig opgebouwde gezichtsuitdrukkingen meestal als sneeuw voor de zon. De glimlach verandert in verbazing, verbazing maakt plaats voor pure spanning en voor je het weet probeert je hele gezicht zich aan te passen aan de krachten die op dat moment op je worden losgelaten. Het blijft bijzonder dat mensen daar vrijwillig voor in de rij gaan staan, maar tegelijkertijd is precies dát natuurlijk de charme van een attractie als deze.
Gelukkig voor Jessica hadden de jongens tijdens haar ritje alles netjes onder controle en hoefde ze zich daar in ieder geval geen zorgen over te maken. Dat is bij een attractie als de SlingShot bepaald geen onbelangrijk detail, want wanneer je met hoge snelheid omhoog wordt geschoten en vervolgens weer naar beneden komt, wil je natuurlijk niet dat er onderweg nog allerlei andere verrassingen ontstaan. Alles moet gewoon netjes blijven zitten waar het hoort te zitten. Jessica kon zich daardoor volledig richten op de rit zelf, al was dat waarschijnlijk al meer dan genoeg om haar aandacht op te eisen. Want laten we eerlijk zijn: wanneer je lichaam plotseling met een enorme kracht omhoog wordt gelanceerd, zijn er waarschijnlijk weinig dingen waar je op dat moment nog rustig over nadenkt. Je haar doet zijn eigen ding, je gezicht lijkt zich tijdelijk aan een compleet nieuwe vorm aan te passen en ondertussen probeert je lichaam waarschijnlijk wanhopig om bij te houden wat er allemaal gebeurt. Het mooie aan dit soort attracties is dat je vooraf vaak nog stoer kunt doen. Je kunt zeggen dat je nergens bang voor bent, dat je het allemaal wel even aankunt en dat je misschien zelfs nog een beetje gaat lachen tijdens de rit. Tot het moment waarop de SlingShot daadwerkelijk wordt afgevuurd. Dan blijkt ineens dat de natuurkunde toch behoorlijk overtuigend kan zijn. De krachten die vrijkomen zorgen ervoor dat ieder loszittend onderdeel van je outfit, je haar en blijkbaar ook je gezicht een eigen leven kan gaan leiden. En toch is dat precies wat zo’n attractie interessant maakt. Je weet vooraf wat er gaat gebeuren, maar op het moment zelf kun je eigenlijk alleen maar ondergaan wat er op je afkomt. Jessica kreeg in ieder geval een ritje voorgeschoteld waarbij de zwaartekracht duidelijk even de baas was. En terwijl zij door de lucht vloog, konden de mensen langs de kant waarschijnlijk vooral genieten van het schouwspel dat zich voor hun ogen afspeelde. Want een SlingShot-rit is niet alleen spannend voor degene die erin zit, maar levert voor omstanders vaak minstens zoveel entertainment op.
En dan blijft er eigenlijk maar één conclusie over: kanonnen zeg, wat een veerkracht. Het is bijna fascinerend om te zien wat er allemaal met een mens gebeurt wanneer je zo snel de lucht in wordt geschoten. Je lichaam krijgt het behoorlijk voor zijn kiezen, maar uiteindelijk kom je meestal gewoon weer terug op de plek waar je begon en kun je achteraf vertellen dat je het allemaal hebt meegemaakt. Jessica lijkt haar avontuur in ieder geval zonder al te grote problemen te hebben doorstaan en dat is misschien nog wel de belangrijkste conclusie van het hele verhaal. Natuurlijk ziet het er tijdens de rit allemaal behoorlijk spectaculair uit en kun je je afvragen waarom iemand zichzelf vrijwillig aan zoveel geweld van de zwaartekracht blootstelt, maar aan de andere kant: als je na afloop kunt lachen om de beelden, dan was het blijkbaar toch de moeite waard. Misschien is dat ook wel precies waarom mensen steeds opnieuw in dit soort attracties stappen. Je weet dat je een paar seconden lang alle controle uit handen geeft, je weet dat je gezicht waarschijnlijk niet meer hetzelfde blijft en je weet dat je lichaam allerlei bewegingen gaat maken waar je vooraf geen rekening mee had gehouden. Toch stap je in, klik je de beugels vast en wacht je vervolgens op het moment waarop de SlingShot besluit dat het tijd is om te gaan. Daarna is er geen weg meer terug en word je meegenomen in een rit die je waarschijnlijk nog wel even zult herinneren. Voor Jessica was het in ieder geval een ervaring waarbij alles gelukkig netjes op zijn plek bleef en de rit zonder ongewenste extra blauwe plekken eindigde. En dat mag ook best een prestatie worden genoemd, want met zulke krachten weet je maar nooit wat er allemaal kan gebeuren. Uiteindelijk blijft vooral het beeld hangen van iemand die vrijwillig in een enorme katapult is gaan zitten en vervolgens met een indrukwekkende snelheid de lucht in werd geschoten. De SlingShot heeft daarmee opnieuw laten zien dat het een attractie is waarbij je voor een paar seconden al je zorgen kunt vergeten en je volledig kunt overgeven aan snelheid, zwaartekracht en een flinke dosis adrenaline. Of Jessica na deze ervaring meteen nog een tweede ritje wilde maken, laten we maar even in het midden. Maar één ding staat vast: ze heeft haar rit gehad, de jongens hebben hun zaakjes netjes op orde gehouden en de zwaartekracht heeft weer eens laten zien dat zij uiteindelijk altijd het laatste woord heeft.
