Blijf lekker in je luie stoel zitten, haal rustig adem en laat ons je meenemen naar een bijna filmisch tafereel. Stel je voor: een groep doorgewinterde professionals staat op enige afstand geamuseerd toe te kijken hoe een beunhaas druk in de weer is met een tube kit. Deze mannen, die samen tientallen jaren ervaring hebben in écht vakwerk, zien vrijwel onmiddellijk dat er van alles misgaat. Waar een ervaren vakman met een vaste hand en een doordachte werkwijze te werk zou gaan, lijkt hier vooral sprake te zijn van improvisatie zonder duidelijk plan. Maar in plaats van naar hem toe te lopen om hem stap voor stap uit te leggen wat er fout gaat, besluiten ze een andere aanpak te kiezen. Ze blijven rustig waar ze staan, observeren ieder klungelig detail en geven onderling droog commentaar alsof ze naar een spannende sportwedstrijd kijken. Met de nodige verbazing volgen ze iedere nieuwe beweging, terwijl ze zich afvragen hoe iemand met zoveel zelfvertrouwen zo weinig gevoel voor het vak kan laten zien. Het geheel krijgt daardoor iets onweerstaanbaar komisch: een groep kenners op de eerste rang, met als voorstelling een demonstratie die niemand vooraf had besteld.
Elke beweging van de beunhaas wordt van deskundig en soms licht spottend commentaar voorzien: van zijn scheve lijntjes tot zijn merkwaardige techniek die meer vragen oproept dan antwoorden geeft. Waar de gemiddelde toeschouwer misschien alleen een klodder kit ziet verschijnen, herkennen de professionals iedere verkeerde hoek, iedere onhandige beweging en ieder detail dat beter anders had gekund. Het is bijna alsof ze een live demonstratie van ‘hoe het absoluut níét moet’ bijwonen, compleet met onbedoelde hoogtepunten en onverwachte wendingen. De spanning stijgt bij iedere nieuwe poging, vooral wanneer de beunhaas met volle overtuiging doorgaat alsof er niets aan de hand is. Ondertussen leggen de toeschouwers alles nauwkeurig vast, want dit soort situaties is simpelweg te uniek om ongemerkt voorbij te laten gaan. Ieder detail verdient blijkbaar een plaats in het archief. Terwijl de beunhaas zichzelf presenteert als een ware professional, zouden de beelden zomaar kunnen doorgaan voor een persiflage op vakmanschap. Het contrast tussen zijn overtuiging en wat er daadwerkelijk gebeurt, maakt het schouwspel alleen maar vermakelijker.
En toch probeert deze zelfverklaarde “vakman” met volle overtuiging de naam Picobello B.V. hoog te houden—al is het resultaat eerder het tegenovergestelde. Met een zelfverzekerdheid die nauwelijks lijkt te worden beïnvloed door de zichtbare tekortkomingen, werkt hij onverstoorbaar verder aan wat vermoedelijk een perfect eindresultaat moet voorstellen. Voor de ervaren professionals aan de zijlijn ontstaat ondertussen een bijna tragikomisch schouwspel waarin echt vakmanschap en amateuristisch gepruts haarscherp tegenover elkaar komen te staan. Zij weten precies hoeveel aandacht, kennis en ervaring er normaal gesproken nodig zijn om iets netjes en degelijk af te leveren, en juist daardoor valt des te meer op hoe ver deze uitvoering daarvan afwijkt. Toch blijft de sfeer luchtig: niemand hoeft in te grijpen, want soms zegt een beeld nu eenmaal meer dan duizend woorden. Jij hoeft ondertussen niets anders te doen dan achterover te leunen, rustig adem te halen en lekker mee te genieten van dit kostelijke contrast. Want terwijl de één denkt een meesterwerk af te leveren, aanschouwen de anderen vooral een onvergetelijke demonstratie van hoe vakmanschap er vooral níét uitziet.
